دوسال از اکران اخراجی یک میگذره،در حالی که دردسرهای زیادی در زمان اکران اخراجی‌ها ۱ و در جنشواره فجر برای عوامل ایجاد شد،اما با استقبال بی سابقه و فروش وحشتناکه اخراجی‌ها۱ ده نمکی مصمم به سمت ساخت اخراجی‌ها۲ پیش رفت و بعد از ۲سال قسمت دوم از سه گانه‌ی اخراجی‌ها رو تولید کرد.
از جشنواره فجر سال ۸۷ انتظار کشیدم تا قسمت دوم اکران عمومی بشه و بتونم این فیلم رو ببینم،مانند بخش اول در نوروز اکران شد،بخش اول رو دوبار در سینما دیدم،کاری به مسائل فنی ندارم چون سررشته‌ای ندارم اما این فیلم عامه پسند و موفق در جذب تماشاگر بود.

وقتی ساعت ۳برای اولین بار در سال ۸۸ به سینما رفتم،طبق عادت سیانس ساعت ۱۴ رو برای دیدن فیلم انتخاب کردم،همیشه توی این ساعت حداکثر ۱۰نفر در سینما هستن،اما اینبار در حدود ۱۵۰نفر برای دیدن فیلم به سینما اومده بودن،در حالی که این فیلم بصورت همزمان در ۳سینما در مشهد اکران میشه که بی سابقه است،در زمان برگشت برای خرید بلیط سیانس یعدی صف طولانی تشکیل شده بود.
قسمت دوم با یک سناریو‌ی کاملا متفاوت با بخش اول ساخته شده،نویسنده بخوبی تونسته بازیگران بخش اول رو به بخش دوم منتقل کنه و این نشون میده که شالوده‌ی اصلی هر سه قسمت از پیش در ذهن نویسنده نقش بسته.
یک شروع متفاوت با دیگر فیلم‌های ایرانی رو شاهد هستیم که ارتباط اصلی بین قسمت اول و دوم رو برقرار میکنه.
نقش متفاوت حسام نواب صفوی واقعا جای خالی مجید رو پر میکنه وقتی که این نقش رو توی فیلم میبینی یک حس خاص بهت دست میده.

بخش مربوط به سیگارها رو اصلا نپسندیدم یجوری بود،بنظرم با بقیه‌ی فیلم همخوانی نداره،فکر میکنم اگر نویسنده با یک ترفند دیگه باعث تغییر دیدگاه اسرا میشد بهتر بود.
واسه من بهترین قسمت فیلم وقتی بود که رسول قاطی میکنه و از دودلی و شک و خنثی بودن درمیاد و  توی روی عراقی ها وا میسته.
بدون شک از همخوانی گروهی پایان فیلم هم نمیشه گذشت.
نمیتونم بگم کدومش بهتره … ده نمکی منتظر قسمت آخر هستیم….